toleraties

Toleraties, ook wel toleranties genoemd, zijn toegestane afwijkingen ten opzichte van een opgegeven maat of waarde in een product of proces. Het doel is om rekening te houden met variatie tijdens fabricage en meetonzekerheid, zodat onderdelen uitwisselbaar blijven en tegen redelijke kosten kunnen worden geproduceerd.

Toleraties worden meestal vastgelegd met een nominale maat plus een ondergrens en een bovengrens. Afwijkingen kunnen uni-lateraal zijn (alleen onder- of bovengrens afwijkend) of bilateraal (symmetrisch rondom de nominale maat). Een onderdeel voldoet als de feitelijke maat binnen deze limieten ligt.

In mechanische engineering onderscheiden we dimensionale tolerantie (maat) en geometrische toleranties (vorm, oriëntatie, ligging). Voor passingen bestaan gangbare systemen zoals hole-basis en shaft-basis, met toleranties volgens ISO 286 (klassen zoals IT7) en bijpassingen zoals H7/g6. Geometrische toleranties worden vaak vastgelegd met GD&T (Geometrische Dimensionering en Tolerantie).

Standaarden en praktijken: toleraties vormen een kernelement van kwaliteitsbeheer en kostenbeheersing. Strengere toleranties verhogen productie- en afkeurkosten, maar kunnen de functionele betrouwbaarheid verbeteren. Tolerantieanalyse en stack-up-analyse evalueren hoe gecombineerde afwijkingen in meerdere onderdelen een assemblage beïnvloeden.