terugwaarde

Terugwaarde is een financieel begrip dat verwijst naar de hoeveelheid geld die nog kan worden teruggewonnen bij teruglevering, verkoop of einde van een commerciële overeenkomst met betrekking tot een actief. Vaak gaat het om de waarde waarop een asset aan het eind van de termijn kan worden verkocht of tegen welke prijs het kan worden afgenomen in een contract.

In de praktijk komt terugwaarde vooral voor in lease- en huurconstructies, second-hand transacties en bij afschrijvingen. In een leaseovereenkomst wordt vaak een afgesproken terugwaarde vastgesteld, de zogeheten eindwaarde of restwaarde, die bepaalt wat iemand aan het einde van de contractperiode kan betalen om het actief te behouden. Inruilwaarde bij verkoop of inkoop is een andere toepassing van terugwaarde, bijvoorbeeld wanneer een consument een oud apparaat of voertuig inruilt voor een nieuw exemplaar.

De terugwaarde kan afhankelijk zijn van factoren zoals leeftijd, staat van het activum, technologische veroudering, marktvraag en economische omstandigheden. In de boekhouding verschilt terugwaarde soms van de boekwaarde of de restwaarde; de restwaarde is meestal de waarde die gebruikt wordt bij afschrijving, terwijl terugwaarde meer prospectspecifiek kan zijn en afhankelijk van toekomstige verkoop of eindafrekening.

Voorbeelden zijn onder meer een leaseauto met een terugwaarde van een vastgesteld bedrag aan het eind van de lease, of een inruilwaarde bij inkoop door een dealer. In alle gevallen is terugwaarde een schatting van de toekomstige opbrengst bij beëindiging of verkoop van een actief. Zie ook restwaarde, afschrijving en leasing.