terugkeerparameters

Terugkeerparameters, ook wel uitgaande parameters genoemd, zijn een programmeerconcept waarbij een functie of procedure naast haar hoofdwaarde nog extra waarden teruggeeft via speciaal gemarkeerde parameters. In plaats van alleen één waarde te retourneren, kan een functie meerdere resultaten leveren door deze parameters te muteren of door referenties/uitgangsmodifiers in te zetten.

Mechanismen en voorbeelden. Terugkeerparameters worden vaak geïmplementeerd via pass-by-reference, door verwijzing naar variabelen die de functie kan bijwerken, of via expliciete out- of by-reference parameters in talen die dit ondersteunen. Voorbeelden zijn functies in talen als C# met out- en ref-parameters, en in C++ met referentieparameters. Sommige talen simuleren dit gedrag door mutabele objecten of structuren terug te geven die meerdere waarden bevatten. In SQL-dende procedures bestaan OUT-parameters die waarden teruggeven naast de hoofdopdracht.

Voordelen en overwegingen. Terugkeerparameters maken het mogelijk om meerdere resultaten tegelijk terug te geven zonder een extra object of tuple te moeten aanmaken. Ze kunnen nuttig zijn voor efficiënte berekeningen zoals het teruggeven van quotient en rest, of meerdere significante velden uit een bewerking. Nadelen zijn onder meer verminderde leesbaarheid en mogelijke verwarring over welke variabele welk doel heeft, plus het risico op oningevulde/out-of-order waarden als niet zorgvuldig wordt gewerkt.

Alternatieven en ontwerpkeuzes. In talen die meerdere waarden ondersteunen, kan een functie een tuple, record of klasse teruggeven met alle resultaten. Het kiezen tussen uitgaande parameters en een samengestelde return hangt af van taalfeatures, leesbaarheid en de gewenste API-ontwerp. Terugkeerparameters blijven vooral handig in talen met expliciete ondersteuning voor out- of by-reference parameters.

---