taalniveau

Taalniveau is de mate waarin iemand een taal beheerst. Het beschrijft hoe goed iemand kan luisteren, lezen, spreken en schrijven, en hoe effectief hij of zij de taal kan gebruiken in verschillende situaties, van dagelijks communicatie tot professionele omgevingen. Het begrip wordt vaak gebruikt in onderwijs, werk en immigratie om iemands taalvaardigheid te bepalen en gerichte begeleiding of toelating te plannen.

In veel Europese en internationale contexten wordt taalniveau georganiseerd volgens het Common European Framework of Reference for Languages (CEFR). Het CEFR verdeelt competentie in zes niveaus: A1, A2, B1, B2, C1 en C2. A1 en A2 geven basisvaardigheden weer, B1 en B2 duiden op onafhankelijke competentie, en C1 en C2 op gevorderde tot bijna moedertaalniveau. Niveaus worden gebruikt om doelen te stellen, voortgang te meten en te koppelen aan examens en certificaten.

De bepaling van het taalniveau gebeurt doorgaans via gestandaardiseerde toetsen, beoordelingsaansages of portfolio's. Voorbeelden zijn CEFR-gebaseerde examens zoals Cambridge English en andere CEFR-compatibele toetsen. Voor Nederlands bestaan examens zoals NT2 en inburgeringsexamens die gekoppeld zijn aan CEFR-niveaus. In veel landen is het CEFR-systeem een gangbare referentie bij toelating tot opleidingen, arbeidsmarktdossiers en immigratieprocedures.

Hoewel het CEFR een breed bruikbaar raamwerk biedt, heeft het beperkingen. Het raamwerk beschrijft doelstellingen en niveaus, maar realistische taalvaardigheid kan per situatie verschillen en culturele of pragmatische competenties zijn soms moeilijk te meten. Ook zelfbeoordeling kan subjectief zijn. Desondanks blijft taalniveau een centrale maatstaf voor persoonlijke ontwikkeling en professionele taalgebruik. Zie ook CEFR voor meer informatie.