stuiterend

Stuiterend is een Nederlands bijvoeglijk naamwoord dat aangeeft dat iets voortdurend of telkens terugkaatst na een botsing of impact. Het wordt vaak gebruikt om bewegingen te beschrijven waarbij een voorwerp na een botsing terug in een andere richting beweegt, doorgaans met een gewijzigde snelheid of richting.

Etymologie: Het werkwoord stuiteren is afgeleid van stuit, een botsing of slag, met het achtervoegsel -eren om een werkwoord te vormen. Het bijvoeglijke naamwoord stuiterend is afgeleid van dit werkwoord en beschrijft de eigenschap van terugkaatsende beweging.

Gebruik in het dagelijks taalgebruik: bijvoorbeeld 'de bal stuitert tegen de muur' of 'een stuiterende bal' beschrijven een object in reboundachtige beweging. In sport wordt het woord vaak gebruikt om het bounce-gedrag te karakteriseren. In de natuurkunde en engineering wordt stuiteren gebruikt om botsingsdynamiek te beschrijven, waarbij de coëfficiënt van restitutie (e) aangeeft hoeveel kinetische energie na impact behouden blijft. Een object stuitert elastisch als e dicht bij 1 ligt; bij inelastisch stuiteren is e kleiner.

Zie ook: stuiteren (werkwoord); elasticiteit; botsing.