sluitspier

Een sluitspier, in het Nederlands ook sfincter genoemd, is een ringvormige spier die rondom een opening of doorgang ligt en deze afsluit. Sluitspieren bestaan uit gladde spierweefsel (onwillekeurig actief) en soms uit skeletspierweefsel (wel onder bewuste controle). Ze regelen opening en afsluiting door contractie en ontspanning.

Een bekend voorbeeld is de anus, waar zich twee sluitspieren bevinden: de interne sfincter ani (internus) is een ring van glad spierweefsel die onwillekeurig werkt, terwijl de externe sfincter ani (externus) een ring van skeletspier is die welbewust kan worden aangestuurd. Daarnaast spelen sluitspieren een rol in het urinewegstelsel: de inwendige urethrale sfincter rondom de urethra is een gladspierstructuur en de uitwendige urethrale sfincter is skeletspier, verantwoordelijk voor de controle over urineren.

Ook in de maagstreek vind je sluitspieren, zoals de cardia-sfincter bij de overgang van slokdarm naar maag en de pylorussfincter aan de uitgang van de maag. Een andere belangrijke sluitspier is de sfincter pupillae, die de pupilgrootte regelt in de iris en wordt beïnvloed door parasympathische zenuwen.

Storingen in sluitspieren kunnen uiteenlopende klachten veroorzaken, zoals incontinentie of problemen met het openen van een doorgang. Diagnostiek en behandeling hangen af van de locatie en de aard van de aandoening en kunnen variëren van conservatieve maatregelen tot chirurgische interventie.