schorslaag

Schorslaag is het beschermende buitenste weefsel van stengels en wortels bij veel houtige planten. Het ontstaat wanneer de epidermis wordt vervangen door de periderm tijdens secundaire groei. De schorslaag maakt deel uit van de periderm, samen met het cork cambium (phellogen) en het cork (phellem) naar buiten en, indien aanwezig, het phelloderm naar binnen. De buitenste cellen van de schors worden suberineus, waardoor ze afsterven en een waterdichte barrière vormen die uitdroging, beschadiging en ziekteverwekkers tegenhoudt. Het geheel van deze buitenste lagen wordt bij oudere bomen vaak aangeduid als rhytidome, de buitenste, grotendeels dode schors.

Functie en variatie: de schorslaag biedt bescherming tegen mechanische schade, temperatuurschommelingen en micro-organismen, en verlaagt waterverlies. Ze kan ook een rol spelen in isolatie en gasuitwisseling via lenticellen in de schors. De dikte en samenstelling van de schorslaag verschillen sterk per soort en per toestand van de plant; bij jonge scheuten kan de epidermis nog aanwezig zijn, terwijl bij volwassen bomen de schorslaag de primaire beschermingslaag vormt.

Verwante termen zijn schors als geheel en periderm als term voor de gehele beschermende buitenlaag die de schorslaag omvat. De schorslaag is een belangrijk onderdeel van de anatomie van houtige planten en speelt een sleutelrol in hun bescherming en overleving.