satellietaugmentatie

Satellietaugmentatie verwijst naar systemen en technieken die correcties en integriteitsinformatie leveren aan signalen van satellietnavigatiesystemen (zoals GPS, Galileo, GLONASS en BeiDou) om de positionering preciezer en betrouwbaarder te maken. Het doel is de nauwkeurigheid, integriteit en beschikbaarheid te verbeteren, wat vooral van belang is voor veiligheid kritische toepassingen zoals luchtvaart, maritiem en landtransport, maar ook voor surveying en autonome systemen. Augmentatiesystemen kunnen grofweg worden onderverdeeld in satellietgebaseerde augmentatie (SBAS) en grondgebonden augmentatie (GBAS).

SBAS maakt gebruik van geostationaire satellieten die een gecorrigeerde en integriteitsbericht uitzenden voor meerdere GNSS-concepten. Een netwerk van grondstations berekent nauwkeurigheids- en integriteitsgegevens en genereert correcties die door de SBAS-satellieten worden uitgezonden. Voorbeelden zijn WAAS (Verenigde Staten), EGNOS (Europa), GAGAN (India) en MSAS (Japan). SBAS verbetert landelijke dekking en is vooral nuttig voor bredere gebruikersgroepen en transporttoepassingen.

GBAS biedt lokale augmentatie die op een specifieke luchthaven of regio werkt. Het berekent en zendt correcties en integriteitsinformatie uit naar vliegtuigen in de nabijheid van de vliegvelden, meestal via VHF-kanaal. GBAS wordt vooral toegepast voor precisie-nadering en operationele functies zoals Cat I, Cat II en Cat III. De systemen vereisen minder ruimtelijke dekking dan SBAS en zijn vaak regionaal geconcentreerd rond luchthavens.

Internationale standaarden en samenwerking worden gediend door organisaties zoals RTCA EUROCAE en RTCM. De ontwikkeling richt zich op interoperabiliteit tussen meerdere GNSS-constellaties en toekomstige uitbreidingen van SBAS en GBAS, evenals bredere toepassing in transport en autonome systemen.