rotorkoppel

Rotorkoppel, ook wel rotorkoppeling genoemd, is een mechanisch verbindingsonderdeel dat twee roterende assen met elkaar verbindt zodat vermogen en rotatie tussen onderdelen kunnen worden overgebracht. Het doel is om torsie over te brengen terwijl mogelijk misalignment, axiale bewegingen en trillingen worden gecompenseerd of geabsorbeerd. Rotorkoppelingen worden toegepast in aandrijfsystemen zoals motoren, turbines, pompen, generatoren en windturbine- en machinebouwtoepassingen.

Er bestaan verschillende typen koppelingen. Rige koppelingen (rigid couplings) verbinden assen zonder ontlasting voor afwijkingen, wat precieze uitlijning vereist maar weinig stapeling van krachten oplevert. Flexibele koppelingen kunnen hoek- en parallelle misalignments compenseren en dempen trillingen; veelvoorkomende varianten zijn elastomere koppelingen, metalen flexkoppelingen (bellows of grid), en flenskoppelingen. Hydraulische of vloeistofkoppelingen gebruiken een vloeistof om transmissie en demping te realiseren, vaak in combinatie met snelheid- en torqueafhankelijke eigenschappen. Cardan/Universal-joint koppelingen worden gebruikt om grote hoeken te overbruggen tussen langere afstanden.

Ontwerp en selectie hangen af van factoren zoals nominale torque, asdiameter en -afstand, type en mate van misalignment (hoek, parallels, axiaal), torsiestijfheid, demping, temperatuur en omgevingsomstandigheden. Onderhoud omvat periodieke inspectie op slijtage, lekkages en loos mechanische verbindingen, evenals smering en vervanging van versleten onderdelen.

Koppelingen bieden voordelen zoals gemakkelijke assemblage en snelle vervanging, maar kunnen bij verkeerde uitlijning of overbelasting leiden tot versnelde slijtage of uitval. Ze vormen een fundamenteel onderdeel van veel mechanische aandrijfsystemen.