retourverlies

Retourverlies, in RF engineering, is een maat voor hoeveel van een inkomend signaal wordt teruggekaatst bij een spannings- of vermogenverdeling als gevolg van een impedantieonafstemming in een systeem. Het geeft aan hoe goed een apparaat, kabel of antenne is afgestemd op de referentieimpedantie van het systeem.

De gebruikelijke definitie is retourverlies RL = -20 log10(|Γ|) in decibel, waarbij Γ de reflectiecoëfficiënt is: Γ = (ZL - Z0) / (ZL + Z0). Z0 is de referentieimpedantie (vaak 50 ohm of 75 ohm) en ZL is de belastingsimpedantie. Retourverlies kan ook worden uitgedrukt in termen van de VSWR: RL = 20 log10((VSWR + 1)/(VSWR - 1)) en VSWR = (1 + |Γ|)/(1 - |Γ|).

Interpretatie: Een hogere retourverlieswaarde betekent minder teruggekaatst vermogen en dus een betere matching. Een retourverlies van bijvoorbeeld 20 dB geeft aan dat een aanzienlijke hoeveelheid signaal wordt teruggekaatst minder reflecteren; bij 30 dB of meer is de afstemming doorgaans zeer goed.

Meting: Retourverlies wordt meestal gemeten met een vectornetwerkanalysator (VNA) via de S11-parameter, die de reflectiecoëfficiënt weergeeft. De waarde is frequentieafhankelijk en geldt dus voor een bepaald bereik.

Toepassingen: Belangrijk in antenneontwerp, distributielijnen, connectoren en kabelsystemen, om te bevestigen dat de impedantie afstemming geschikt is over de gewenste band.

Overwegingen: Werkelijke metingen kunnen beïnvloed worden door kabeltoleranties, connectors, meetopstelling en verliezen; een goede interpretatie vereist rekening houden met de meetfrequentie en de referentieimpedantie.