rembekrachtiger

Een rembekrachtiger is een apparaat in het remsysteem van een voertuig dat de kracht vergroot die de bestuurder op het rempedaal uitoefent. Het doel is om met minder pedaaldruk voldoende remwerking te bereiken, wat het remwerk en het rijcomfort verbetert.

De klassieke rembekrachtiger werkt als een vacuümservo. Een membraan scheidt een vacuümkamer van een drukruimte. Door verbinding met de inlaat van de motor ontstaat een drukverschil tussen beide zijden van het membraan, waardoor extra kracht op de hoofdremcilinder wordt uitgeoefend wanneer het pedaal wordt ingetrapt. Een klep regelt de spanning en voorkomt verlies van vacuüm bij terugtrekking van het pedaal.

Hoofdtypen zijn: 1) vacuümrembekrachtiger (veelvoorkomend in auto's met voldoende motorvacuum); 2) hydraulische rembekrachtiger (werkt met hydraulische druk uit het remsysteem); 3) elektrische rembekrachtiger (EBB) die een elektrische motor gebruikt en geen constante vacuümbron vereist. Hybride en elektrische voertuigen gebruiken vaak elektrische assistentie of geïntegreerde systemen die vacuümvrij functioneren.

De rembekrachtiger werkt samen met de hoofdremcilinder en ABS/ESP. Bij storingen voelt het pedaal zwaarder aan en kan de assistentie verminderen; in sommige gevallen blijft remmen mogelijk maar met verminderde efficiëntie. Een defect kan leiden tot minder voorspelbaar remgedrag en verminderde remkracht.

Onderhoud en defecten omvatten lekkages in het membraan of het vacuumgedeelte, defecte terugslagklep of een falende elektrische aandrijving. Symptomen zijn onder meer een sissend geluid bij remmen, een hard rempedaal of verminderde remvertraging; reparatie gebeurt door een gekwalificeerde monteur.