propagatiekenmerken

Propagatiekenmerken zijn de eigenschappen die bepalen hoe een elektromagnetisch signaal zich voortplant door een medium of kanaal. Ze beschrijven hoe het signaal in amplitude, fase en tijd verandert naarmate het zich verder verspreidt. Belangrijke kenmerken zijn onder meer attenuatie (verlies van amplitude met afstand), dispersie (frequentieafhankelijke verplaatsing van signalen die vervorming veroorzaakt), en de groeps- en fasersnelheid van de golf.

Daarnaast spelen grensvlaktransities een rol: reflectie en refractie aan interfaces, absorptie door het materiaal en verstrooiing door onregelmatigheden. Veranderingen in polarisatie en impedantie-mismatch beïnvloeden de hoeveelheid teruggekaatst signaal. In veel systemen ontstaan multipath- of fadingverschijnselen doordat het signaal langs meerdere paden aankomt, met gevolg vertragingverspreiding en Dopplerverschuiving bij beweging.

Medium-afhankelijkheid: in vrije ruimte nemen padverlies en vervorming toe met afstand en frequentie; in atmosfeer en ionosfeer spelen absorptie, turbulentie en weersomstandigheden een rol; in kabels en glasvezel treden geleiding-, huid- en dispersieverliezen op. Fysische parameters zoals refractive index, permittiviteit, permeabiliteit en conductiviteit bepalen hoe snel en hoe sterk de golf zich voortzet en hoeveel van het signaal wordt teruggekaatst of geabsorbeerd.

Het karakteriseren van propagatiekenmerken is essentieel voor kanaalmodellering, het bepalen van het linkbudget en het ontwerp van systemen met equalization, codering en geschikte antenne- en modulatiekeuzes. Samengevat beschrijven propagatiekenmerken hoe een signaal zich door een medium verspreidt en welke processen de vorm en power beïnvloeden.