parkeercapaciteit

Parkeercapaciteit verwijst naar het maximale aantal parkeerplaatsen dat beschikbaar is in een bepaald gebied of een parkeervoorziening, gegeven de huidige inrichting, regelgeving en technische randvoorwaarden. Het begrip wordt gebruikt in stedenbouw, vastgoedontwikkeling en mobiliteitsbeleid om de ruimte voor parkeren te beoordelen en te plannen.

Capaciteit wordt meestal uitgedrukt in aantallen parkeerplaatsen. Bij grotere systemen spreekt men soms van brutocapaciteit (inclusief ruimte voor kolommen, rijroutes en veiligheidsruimte) en nettocapaciteit (werkelijke plaatsen die voertuigen kunnen innemen). De effectieve capaciteit kan lager uitvallen door manoeuvreerruimte, toegangsweg, handicapplaatsen en brandveiligheidsafstanden.

Factoren die de capaciteit bepalen zijn onder meer de opstelling van de parkeerruimten (90- of 60-graden parkeren), de breedte van rijbanen en toegangszones, de aanwezigheid van liften en trappen in parkeergarages, de bereikbaarheid en handhaving, en de beschikbare ruimte per oppervlakte-eenheid. De bezettingsgraad en de gemiddelde parkeertijd beïnvloeden hoe snel de capaciteit wordt terugverdiend.

Soorten parkeercapaciteit omvatten op straat parkeren, parkeergarages, ondergrondse parkings, winkelparkeerterreinen en park-and-ridevoorzieningen. Het ontwerp van elk type beïnvloedt de capaciteit en de efficiëntie van ruimtegebruik, evenals factoren als veiligheid en toegankelijkheid.

In ruimtelijke planning wordt parkeercapaciteit vaak gekoppeld aan normen, prijsbeleid en tijdslimieten. Beheerstrategieën zoals dynamische tarieven, reserveringssystemen en vergunningen voor bewoners kunnen de benutting verhogen en verkeersdruk verminderen, zonder de beschikbaarheid voor bezoekers onnodig te beperken.