onderbrekend

Onderbrekend is een bijvoeglijk naamwoord in het Nederlands, afgeleid van het werkwoord onderbreken. Het betekent „dat onderbreekt” of „die onderbreekt” en wordt gebruikt voor iets dat de voortgang, stroom of volgorde tijdelijk stopt of verstoort. Het kan verwijzen naar geluiden, berichten, handelingen of processen.

Etymologie en grammatica: het woord is samengesteld uit onder- en breken en geeft een actie weer die tijdelijk in de gang van zaken ingrijpt. Het is een tegenwoordig deelwoord (present participle) en kan attributief staan, bijvoorbeeld in 'onderbrekende signalen', of predicatief gebruikt worden in zinnen als 'Het signaal is onderbrekend' of 'De onderbrekende aannamen bepaalden de discussie.'

Gebruik en contexten: in alledaagse taal wordt bijvoorbeeld gesproken van een onderbrekend geluid of een onderbrekende boodschap. In technische en communicatietermen spreekt men vaak van onderbrekende storingen of onderbrekende signals die de werking storen of de uitzending onderbreken. In rapportages of analyses kan het verwijzen naar factoren die het verloop van een proces onderbreken.

Verwante vormen: het werkwoord onderbreken, het zelfstandig naamwoord onderbreking (de onderbreking van een gesprek of proces), en het voltooid deelwoord onderbroken (bijvoorbeeld: Het gesprek is onderbroken). Het adjectief kan ook in meervoud en met verschillende noun-typen overeenkomen, zoals 'onderbrekende factoren' of 'onderbrekende meldingen'.

Zie ook: onderbreken, onderbreking, onderbroken.