omgevingstype

Omgevingstype is een beschrijving van het type omgeving rondom een locatie, vaak gebruikt in geografische informatiesystemen, ruimtelijke planning en milieubeheer. Het geeft aan welke kenmerken overheersen in het gebied, zoals verstedelijking, landgebruik, aanwezigheid van water, bos en open ruimte, en de relatie tussen menselijke activiteiten en natuurlijke kenmerken.

Classificatie van omgevingstypen varieert per sector en doel, maar veelvoorkomende categorieën zijn: stedelijk, dorps of landelijk, agrarisch, bos en groen, ruw terrein of heide, open water (meren, rivieren, kustwater), industrie en bedrijventerreinen, recreatie en toeristisch gebied. Vaak worden meerdere kenmerken gecombineerd, bijvoorbeeld een stedelijk-agrarisch gemengd gebied of een ruraal watergebied.

Data en methoden: omgevingstypen worden afgeleid uit geografische data zoals landgebruikskaarten, hoogtemodellen, satellietbeelden en hydrologische gegevens. In GIS-omgevingen kunnen deze data worden samengevoegd tot verdeling over typen op basis van regels of statistische modellen. De classificatie kan statisch zijn of op basis van tijdreeksen worden geactualiseerd.

Toepassingen: omgevingstypen ondersteunen ruimtelijke planning, milieubeheer en risicobeoordeling, zoals bepaling van bouwkansen, biodiversiteitsplannen, waterbeheer, klimaatbestendigheid en landschapsarchitectuur. Ze helpen ook bij vergelijkingen tussen gebieden en bij monitoring van veranderingen in de omgeving.

Beperkingen: de definities en grenzen van omgevingstypen zijn afhankelijk van schaal, datakwaliteit en doel. Subjectiviteit bij toewijzing en wijzigende omstandigheden kunnen de interpretatie beïnvloeden.