microgolfgebied

Het microgolfgebied is het deel van het elektromagnetische spectrum met golflengten van ongeveer 1 millimeter tot circa 30 centimeter, oftewel frequenties van ongeveer 1 gigahertz tot 300 gigahertz. Dit gebied ligt tussen de radiogolven en de terahertz-regio en wordt gekenmerkt door sterke interacties met water en andere polaire moleculen.

Microwaves worden in veel technologieën toegepast. In telecommunicatie en netwerken vormen microwaves en millimetergolven de basis voor satellietcommunicatie, punt-tot-puntverbindingen en draadloze netwerken (zoals bepaalde Wi‑Fi- en gerelateerde systemen). Radar bestrijkt een breed deel van het spectrum, met toepassingen in consumenten, luchtvaart en defensie, waaronder verschillende banden zoals L-, S-, X-, Ku- en Ka-band. In huishoudelijke apparaten wordt een magnetronoven gebruikt bij ca. 2,45 gigahertz.

In de wetenschap en industrie dienen microgolven voor onderzoeks- en praktijktoepassingen zoals radiocommunicatie, millimeter- en submillimeterastronomie, spectroscopie en materials processing. Microgolven spelen ook een rol in industriële processen zoals verhitting en droging, en in medische toepassingen zoals diathermie. Voor wetenschappelijk onderzoek leveren ze aparte meetinstrumenten en bronnen op, zoals klystronen en solid-state oscillatoren.

Veiligheid en regelgeving richten zich op niet-ioniserende straling. Hoewel microgolven geen ionisatie veroorzaken, kunnen hoge veldsterkten warmte in materialen opwekken en huid of ogen verdikken raken. Daarom bestaan blootstellingnormen en veiligheidsprocedures die doorgaans worden gehandhaafd door internationale en nationale instanties, met afscherming en gecontroleerde blootstelling als kernprincipes.