lichaamslengte

lichaamslengte is de meetkundige afstand van de basis van de hielen tot de bovenkant van het hoofd, meet op een waaiometer of metriek. De term wordt vaak in medische, sportwetenschappelijke en antropometrische studies gebruikt om de groei, ontwikkeling en algemene fysieke status van een individu te beoordelen. Bij de meeste verpleegkundige praktijken wordt de lengtemeting uitgevoerd met het lichaam rechtop en de voeten stevig tegen de staande lijn in, terwijl de patiënt in een rustige, natuurlijke houding staat.

Normatieve waarden voor lichaamslengte variëren sterk met leeftijd, geslacht en ethnicity. Wereldwijd worden groeicurves van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) en het Centers for Disease Control and Prevention (CDC) gebruikt als referentiedatabanken. Bij kinderen van vijf jaar kan de gemiddelde lengte voor meisjes rond de 110 cm liggen, terwijl bij jongens de gemiddelde waarde ongeveer 111 cm is. Naarmate de leeftijd toeneemt, groeit de gemiddelde lichaamslengte met een S‑vormig patroon; de grootste groei gebeurt in de eerste tien levensjaren, met een lichte piek in de puberteit.

Verschillende factoren beïnvloeden de uiteindelijke lichaamslengte. Genetische aanleg speelt een dominante rol, maar voedingsstatus, hormonale balans (zoals groeihormoon en geslachtshormonen), fysieke activiteit en algemene gezondheid beïnvloeden eveneens de groeipotentie. Ziekten zoals chronische infecties of endocriene stoornissen kunnen de groei belemmeren. In de sportwetenschap worden lengte- en proportie‑metingen gebruikt om atletische potentieel en sportdiscussie te evalueren.

Met een betrouwbare, gestandaardiseerde meetmethode kan lichaamslengte dienen als een eenvoudige biomarker voor individuele gezondheid, ontwikkelingsstatus en toekomstig groeiprognose.