leadweerstand

Leadweerstand is de elektrische weerstand die wordt veroorzaakt door lood of loodhoudende geleiders en verbindingen in een elektrisch systeem. De term wordt vaak gebruikt om de bijdrage van leidingen, pinnen, connectors en andere loodbaserte onderdelen aan de totale weerstand van een schakeling aan te duiden.

Fysieke basis en factoren. De weerstand R van een loodgeleider volgt de Wet van Ohm: R = ρ L / A, waarbij ρ het resistiviteitscoëfficiënt is, L de lengte en A de dwarsdoorsnede. Voor lood is ρ hoger dan bij meer voorkomende geleiders zoals koper, waardoor loodweerstand een merkbare parasitaire weerstand kan vormen in lange of dunne leads. De weerstand is ook temperatuurafhankelijk: de weerstand neemt doorgaans toe met temperatuur stijgingen door de positieve temperatuurcoëfficiënt van loodachtige materialen.

Invloed op metingen en praktijken. Bij precisieweerstanden en meetopstellingen kan de leadweerstand een significante foutbron zijn, vooral in lage-waarde weerstanden of bij meetnauwkeurigheidseisen. Four-wire (Kelvin) metingen worden vaak toegepast om de verbindingen en leadweerstand buiten beschouwing te laten in de gemeten waarde. Ontwerpen vermijden overmatige lengtes, kiezen voor dikkere dwarsdoorsnede of materialen met lagere resistiviteit voor leads, en houden rekening met de temperatuurafhankelijkheid bij kalibratie.

Toepassingen en overwegingen. Leadweerstand komt vooral voor in systemen met lange of dunne loodgeleiders, zoals meetopstellingen, testklemmen en oudere apparatuur die loodverbindingsmaterialen gebruikt. Hoewel lood vanwege zijn mechanische eigenschappen en lage kosten nog eens in sommige toepassingen voorkomt, is veiligheid en gezondheid een aandachtspunt bij het hanteren van lood.

Zie ook: resistiviteit, temperatuurcoëfficiënt, vieradermeting, Kelvin-sensing.