kortsluitwaarde

Kortsluitwaarde is de kortsluitstroom die ontstaat wanneer in een elektrisch netwerk een fout optreedt, bijvoorbeeld door een kortsluiting tussen geleiders of tussen geleider en aarde. Het geeft aan welke maximale stroom door de installatie kan lopen bij een storing, afhankelijk van de spanning en de impedantie in het netwerk en de locatie van de fout.

De kortsluitstroom wordt bepaald door de Thévenin-impendantie van de bron tot aan het foutpunt. In eenvoudige termen geldt een benadering als I_sc ≈ V / Z_th, waarbij V de relevante netspanning is en Z_th de equivalente impedantie van bron en bekabeling tot het foutpunt. Voor specifieke fouttypen (drie-fasig, lijn-tot-lijn, of lijn-tot-aarde) kunnen verschillende formules worden gebruikt. In de praktijk wordt vaak gesproken van I_sc voor drie-fasige kortsluiting, waarbij I_sc ≈ √3 · V_ll / Z_th geldt, met V_ll de line-to-line spanning.

Toepassingen en belang: de kortsluitwaarde is cruciaal bij het selecteren van beschermende apparaten zoals zekeringen en spanningsrelais, en bij insulatiecoördinatie van de installatie. Beschermingsapparatuur moet kunnen handelen of onderbreken bij de potentieel hoge kortsluitstroom zonder schade. De waarde is bovendien afhankelijk van de toestand van het net en kan variëren bij different netconfiguraties.

Berekening en meting: doorgaans wordt de kortsluitstroom berekend volgens normen zoals IEC 60909 (NEN-EN-IEC 60909) of vergelijkbare netberekeningsmethoden, en maatwerkmetingen kunnen worden uitgevoerd voor validatie in een specifieke installatie. Typische waarden variëren van enkele kiloampères in laagspanningsnetten tot tientallen kiloampères in middel- en hoogspanningsnetten.