keuringsproces

Een keuringsproces is een gestructureerde procedure om na te gaan of producten, diensten, systemen of personen voldoen aan vastgestelde eisen en regelgeving, of contractuele verplichtingen. Het wordt toegepast in diverse sectoren zoals productie, bouw, transport, voedingsmiddelen, gezondheidszorg en milieu. Het doel is veiligheid, kwaliteit, betrouwbaarheid en naleving te waarborgen en om vertrouwen tussen partijen te versterken.

Een typisch keuringsproces omvat de volgende fasen: planningsfase met afbakening van scope, criteria en tijdschema; vooronderzoek en documentbeoordeling; inspectie en/of testen (op locatie of in een laboratorium); beoordeling van resultaten tegen de criteria; besluitvorming zoals goedkeuring, certificering, afkeuring of vereisten voor correctieve acties; communicatie en vastlegging van het keuringsrapport; en mogelijk opvolgacties zoals vervolginspecties. Daarnaast is traceerbaarheid en archivering van alle bevindingen essentieel.

Uitvoering vindt vaak via een erkende conformiteitsbeoordelingsorganisatie, die geaccrediteerd is door de nationale accreditatie-instantie (bijvoorbeeld de Raad voor Accrediatatie in Nederland) volgens normen zoals ISO/IEC 17020 (inspectieorganisaties), ISO/IEC 17025 (toets- en kalibratielaboratoria) of ISO 9001 (kwaliteitsmanagement). In EU-landen kan een keuringsorganisatie betrokken zijn bij conformiteitsbeoordeling voor CE-markering.

Voorbeelden: APK-keuring van voertuigen, bouwinspecties bij oplevering, voedselveiligheidsaudits, of certificering van kwaliteitsmanagementsystemen. Een goed keuringsproces vereist duidelijke criteria, onafhankelijkheid van de beoordelaars en transparante communicatie naar betrokken partijen.