keuringsbewijs

Een keuringsbewijs is een document dat bevestigt dat een object, installatie of product is geïnspecteerd door een daartoe bevoegd inspectiebureau en voldoet aan de relevante normen of regelgeving. Het bewijs wordt afgegeven na een inspectie en moet aantonen dat de geteste aspecten aan de vereisten voldoen. Meestal bevat het identificatiegegevens van het te keuringsobject, de datum van keuring, de uitgevoerde controles en testresultaten, eventuele gebreken en de voorwaarden waaronder het object als geschikt wordt beschouwd. Vaak is er een geldigheidsduur aan verbonden en is uiterlijk een herkeuring vereist om de geldigheid te behouden.

Keuringsbewijzen komen voor in diverse sectoren. In de mobiliteitssector kan een keuringsbewijs bijvoorbeeld het APK- of keuringsbewijs zijn dat aangeeft dat een voertuig veilig en technisch in orde is. Ook bij machines, hijs- en hefmiddelen, gas- en elektrische installaties, bouw- en constructieprojecten en voedingsmiddelen geldt dat inspecties leiden tot een keuringsbewijs. Het document kan verplicht zijn voor gebruik, verkoop of toezicht door overheden of toezichthouders.

Verantwoordelijkheid en effect: een keuringsbewijs verleent toestemming om het gekeurde object te gebruiken of te verhuren en aan verkoop- of importvoorwaarden te voldoen; bij niet-naleving kunnen verboden, boetes of intrekking volgen. De termen keuringsbewijs, attest, keuringrapport en certificaat worden soms door elkaar gebruikt, afhankelijk van de sector en wettelijke context.