kameroppervlaktes

Kameroppervlaktes is een term uit de bouw- en interieurkunde die verwijst naar de binnenoppervlakken van een kamer of groep kamers. Het omvat de oppervlakken die een ruimte omsluiten en waarop afwerking plaatsvindt, zoals verf of behang. In de praktijk worden doorgaans het vloeroppervlak, het wandoppervlak en het plafondoppervlak onderscheiden; bij complexe ruimten komen ook afwijkende wanden of schuine daken voor. Het totale kameroppervlak kan variëren afhankelijk van de definitie die wordt gehanteerd (wel of geen doorgangen als oppervlakte meegerekend).

Metingen en definities

Het vloeroppervlak is de oppervlakte van de vloer. Het wandoppervlak wordt berekend door de lengte van elke wand maal de hoogte; deze wanden worden opgeteld. Het plafondoppervlak komt meestal overeen met het vloeroppervlak bij rechthoekige ruimten. Bij ruimten met schuine daken of bijzondere contouren passen meetmethoden aangepaste projecties toe. Openingen zoals deuren en ramen worden afhankelijk van de afgesproken scope wel of niet meegerekend.

Toepassingen

Kameroppervlaktes worden gebruikt bij het bepalen van materialen en afwerking (verf, behang, tegels), bij kostenramingen en bij bouw- en renovatieplanning. In energieberekeningen beïnvloeden de oppervlakken het warmteverlies via de verschillende wanden, vloer en plafond. In akoestiek zijn oppervlaktes bepalend voor geluidreflectie en -absorptie.

Standpunten en normen

Normen voor oppervlaktemetingen bestaan; in Nederland worden NEN 2580 en verwante normen gebruikt voor het meten van vloeroppervlakte en volumes van gebouwen. Voor interne oppervlakken kan de exacte methode per project verschillen, afhankelijk van de afspraken. Een duidelijke scope en een consistente meetmethode zijn essentieel om verwarring te voorkomen.