kabelkoppelingen

Kabelkoppelingen zijn verbindingscomponenten die twee elektrische kabels of geleiders met elkaar verbinden zodat een continue elektrische verbinding ontstaat. Ze worden toegepast bij verlenging, reparatie en aanpassing van kabelnetwerken in bouwinstallaties, industrie, Automotive en maritieme omgevingen. Afhankelijk van de toepassing kunnen kabelkoppelingen zowel elektrisch als mechanisch de verbinding ondersteunen en extra bescherming bieden tegen vocht, stof en trekbelasting.

Veelvoorkomende typen zijn butt-splices, krimpkoppelingen en warmtekrimpkoppelingen. Butt-splices verbinden twee geleiders langs hun as en worden vaak vastgezet met een metalen huls. Krimpkoppelingen gebruiken een krimpkous die rondom de geleiders wordt geplaatst en door klemkracht vastzit. Warmtekrimpkoppelingen vormen een afdichting wanneer ze worden verwarmd. Voor dikkere kabels bestaan vaak mechanische verbindingsklemmen of laskoppelingen. Materialen bestaan uit koper- of aluminiumgeleiders, geïsoleerd met PVC of polyurethaan, en een buitenhuls van kunststof, staal of koperlegering, met afdichtingen voor buitengebruik.

Kabelkoppelingen moeten geschikt zijn voor de kabeldiameter, spanning en omgeving. Ze dragen normen zoals EN/IEC- of UL-classificaties en kunnen IP-rated zijn voor water- en stofwering. Correcte installatie vereist passende gereedschappen, juiste striplengte en naleving van maximale trek- en spanningslimieten.

Toepassingen zijn onder meer gebouwinstallaties, industriële bekabeling, automotive en scheepvaart, waar betrouwbare verbindingen van groot belang zijn. Veilig gebruik betekent kiezen op basis van de juiste component, inspectie op beschadigingen en behoud van isolatie en kabelbeëindiging.