hobbelen

Hobbelen is een Nederlands werkwoord met als voornaamste betekenis: zich onvast of met een hobbelige pas voortbewegen. Het duidt op een slingerende, soms hinkende beweging, vaak veroorzaakt door vermoeidheid, pijn, een beperking of een oneffen ondergrond. Het kan ook gebruikt worden voor voorwerpen of voertuigen die zich onregelmatig voortbewegen over een hobbelige weg.

De term wordt zowel letterlijk toegepast (een persoon, dier of voertuig dat hobbelt) als figuurlijk, om aan te geven dat iets langzaam en onzeker verloopt. Zo kan men spreken van “de voortgang die hobbelt” om traagheid en grilligheid in vooruitgang te beschrijven. Het werkwoord is gebruikelijk in alledaagse taal en komt voor in informele en semi-formele contexten.

Het zelfstandig naamwoord hobbel, waarhet werkwoord afgeleid van is, verwijst naar een oneffenheid of kuil in het wegdek. Daardoor ontstaat de associatie met onregelmatig bewegen. In spreektaal kan men ook zeggen dat iemand “hobbelt” bij het lopen of dat een auto “hobbelt” over slecht wegdek.

Zie ook: hinken, mankeren, hobbel. In bredere zin kan hobbelen ook worden gezien als een metafoor voor processen die onregelmatig verlopen of die door kleine obstakels hindernissen ondervinden.