histopathologische

Histopathologie is de tak van de medische pathologie die zich bezighoudt met de microscopische analyse van weefselmonsters om ziekteprocessen te identificeren en te begrijpen. Het bijvoeglijke histopathologisch verwijst naar morfologische veranderingen in weefsels die onder de microscoop waarneembaar zijn.

Tijdens histopathologisch onderzoek worden weefselmonsters gefixeerd (meestal met formaline) en daarna ingebed in paraffine, gesneden in dunne secties en op glasglaasjes geplaatst. Secties worden gekleurd met standaardkleuring zoals hematoxyline-eosin (H&E).

Naast routinematige H&E-kleuring worden vaak speciale kleuringen toegepast en immunohistochemie (IHC) gebruikt om celtypen of tumormarkers aan te tonen. Moderne technieken omvatten ook in situ-hybridisatie en moleculaire tests die op het histologische materiaal kunnen worden uitgevoerd.

Histopathologie levert de basis voor diagnose en classificatie van aandoeningen zoals tumoren, ontstekingen en infecties, en degeneratieve ziekten. In oncologie wordt het gebruikt voor identificatie van het tumortype, grading (graad van differentiatie), staging, en beoordeling van ressectieranden en metastasen.

Het pathologisch verslag integreert morfologische bevindingen met klinische informatie en beeldvorming en draagt bij aan behandelbeslissingen en prognose.

Kwaliteit en interpretatie kunnen worden beïnvloed door het verkrijgen van representatief weefsel en door artefacten. Laboratoria gebruiken kwaliteitscontrole, consensuscriteria en accreditatie om betrouwbaarheid te waarborgen.

Histopathologie is ook een kernonderdeel van wetenschappelijk onderzoek en onderwijs, waar morfologische correlaties met moleculaire en functionele gegevens bijdragen aan ons begrip van ziekte.