haardichtheid

Haardichtheid is het aantal haren per vierkante centimeter van de hoofdhuid. Het geeft aan hoe vol de haargroei in een gebied is en kan variëren per persoon en per regio op het hoofd. Haardichtheid wordt bepaald door twee verwante factoren: de folikel-dichtheid (aantal haarfolikels per cm^2) en het aantal haren per folikel. Omdat sommige haarfolikels meer dan één haar produceren, kan haardichtheid hoger zijn dan folikel-dichtheid.

Bij volwassenen varieert haardichtheid doorgaans tussen ongeveer 150 en 250 haren per cm^2, hoewel waarden sterk kunnen uitlopen door genetische factoren, etniciteit, leeftijd, gezondheid en lokale huidcondities. Veranderingen in haardichtheid treden op bij aandoeningen zoals androgenetische alopecia, littekens, ontstekingen of chemotherapie; ook aging leidt tot afname door miniaturisatie en verminderde groeikracht.

Metingen van haardichtheid gebeuren door het tellen van haren binnen een afgebakend gebied (vaak 1 cm^2) of door beeldvormingstechnieken zoals dermatoscopie of fototrichogrammen en, bij geavanceerde onderzoeken, 3D-scanning. Deze metingen kunnen worden gebruikt om de ernst van haarverlies te bepalen, de effectiviteit van behandelingen te volgen en ondersteuning te bieden bij planning van haarwerk of transplantatie.

Samenvattend is haardichtheid een kernparameter in de klinische trichologie die weerspiegelt hoeveel haren er per oppervlakte-eenheid aanwezig zijn en die invloed heeft op zowel esthetiek als medische evaluatie van haargroei.