glasovergangtemperatuur

Glasovergangtemperatuur, ook wel bekend als de glasovergangstemperatuur of Tg, is een belangrijke fysische eigenschap van amorfe, niet-kristallijne materialen zoals glas, polymere kunststoffen en some metalen. Het is de temperatuur waarbij een materiaalleer overgang maakt van een overwegend rigide, vaste staat naar een meer flexibele, rubberachtige toestand bij verhitting.

Bij temperaturen onder de glasovergangtemperatuur gedraagt het materiaal zich als een uiterst stroef en bros vast stof, waarin de moleculen geïsoleerd en beperkt in beweging blijven. Boven Tg wordt het minder bros en krijgt het een elastischer karakter doordat de moleculen meer bewegingsvrijheid verkrijgen. Deze overgang is niet scherp zoals bij smeltpunten, maar eerder een overgangsgebied waarbij de fysische eigenschappen geleidelijk veranderen.

De glasovergangtemperatuur is afhankelijk van de samenstelling, structuur en verwerking van het materiaal. Bij polymere kunststoffen bijvoorbeeld varieert Tg sterk tussen verschillende soorten, van enkele graden Celsius voor dunne polymeer films tot meer dan honderd graden voor meer stabiele kunststoffen. In glas draagt Tg bij aan de toepassingseigenschappen, zoals temperatuurbestendigheid en mechanische flexibiliteit.

Het bepalen van Tg is van belang in materialenwetenschap en productontwikkeling, omdat het inzicht geeft in het gedrag van een materiaal onder verschillende temperatuuromstandigheden. Technieken zoals Differential Scanning Calorimetry (DSC) worden vaak gebruikt om Tg nauwkeurig te meten. Het begrijpen van de glasovergangstemperatuur helpt bij het ontwerpen en optimaliseren van materialen voor diverse industriële toepassingen.