energiedoeltreffendheidsstandaarde

Energiedoeltreffendheidsstandaarde zijn regels en richtlijnen die de minimale hoeveelheid energie definiëren die producten, gebouwen of processen moeten gebruiken om te functioneren. Deze standaarden zijn ontworpen om energieverspilling te verminderen, de ecologische voetafdruk te verkleinen en de energiekosten te verlagen.

In de Europese Unie spelen energielabels een belangrijke rol in het informeren van consumenten over de energieprestaties van apparaten zoals wasmachines, koelkasten en televisies. Deze labels, die variëren van A (meest efficiënt) tot G (minst efficiënt), helpen consumenten bij het maken van geïnformeerde keuzes. Sinds 2021 zijn de labels geherstructureerd naar een schaal van A tot G, waarbij A de meest efficiënte is en G de minst efficiënte, om een duidelijkere vergelijking te garanderen.

Naast consumentenproducten zijn er ook standaarden voor de energieprestaties van gebouwen. Deze omvatten eisen voor isolatie, verwarming, ventilatie en verlichting. Regelgeving zoals de Energieprestatieregelgeving (EPB) in België of de Wet verbetering ge energie-efficiëntie (Woningwet) in Nederland stelt minimumnormen voor nieuwbouw en renovaties.

Het doel van energiedoeltreffendheidsstandaarden is tweeledig: enerzijds het bevorderen van het gebruik van energiezuinigere technologieën en praktijken, en anderzijds het stimuleren van innovatie in de industrie om nog efficiëntere oplossingen te ontwikkelen. Door de implementatie van deze standaarden draagt men bij aan een duurzamere energiehuishouding en de strijd tegen klimaatverandering.