echografieën

Echografieën, of ultrasonografie, zijn beeldvormende onderzoeken die hoogfrequente geluidsgolven gebruiken om live beelden te maken van organen en weefsels in het lichaam. Een transducer zendt geluid uit en vangt de teruggekaatste echoes op. De tijdsduur en sterkte van de echoes worden omgezet in beelden. In tegenstelling tot röntgenstraling maakt echografie geen ioniserende straling, waardoor het over het algemeen veilig is voor veel patiënten, waaronder zwangeren en kinderen.

Er bestaan verschillende uitvoeringen. Transabdominaal onderzoek vindt via de buikwand plaats, transvaginaal of transrectaal onderzoek wordt vooral gebruikt voor bekken- of prostaatonderzoek. Er is ook 3D- en 4D- echografie voor ruimtelijke beeldvorming. Doppler-echo, inclusief kleur- en spectrale Doppler, meet bloedstromen en snelheden en is belangrijk bij vaatonderzoek en hartklepfunctie.

Belangrijke toepassingen zijn onder meer obstetrie en gynaecologie (zwangerschap, zwangerschapsduur en foetale ontwikkeling), abdominale echo (lever, galblaas, nieren), bekken en voortplantingsorganen, echocardiografie voor car dit en structurele hartproblemen, en vasculair onderzoek zoals duplex-onderzoek. Ook musculoskeletale en buik- of bekkenpijn kunnen met echografie worden beoordeeld.

Voordelen zijn onder meer real-time beeldvorming, niet-invasief karakter en geen straling. Beperkingen zijn onder meer afhankelijkheid van de operator en van factoren zoals gasvorming in de darmen of obesitas die de beeldkwaliteit kunnen verminderen. Veiligheidsaspecten volgen het ALARA-principe; bij sommige onderzoeken kan echocorobeleving met contrastmiddelen worden toegepast in specifieke indications.

Samengevat is echografie een veelzijdige, veilige en wijdverspreide beeldvormingstechniek in de moderne geneeskunde.