driefasenstromen

Driefasenstromen verwijst naar het gedrag van drie gelijkmatige sinusvormige elektrische stromen die tegelijk bestaan in een driefasig systeem. De drie fasen hebben dezelfde frequentie en zijn onderling verschoven met 120 graden in de tijd. In praktijk wordt dit toegepast bij zowel de spanning als de stroom, waardoor efficiënte energieopwekking, -transmissie en -verdeling mogelijk is, evenals het aandrijven van elektrische machines.

In driefasige systemen kunnen de drie fasen in twee hoofdconfiguraties worden verbonden: ster (Y) en delta (Δ). Bij een sterconfiguratie is er een neutraal punt, en de spanning van elke fase ten opzichte van neutraal (fasevoltage) is kleiner dan de spanning tussen twee fasen (lijnvoltage). Bij delta is elke fase gekoppeld aan de aansluitdriehoek en kan het neutraalpunt afwezig zijn. Het lineaire spanningsverhouding rot als volgt: lijnspanning is sqrt(3) maal de fasevoltage in een sterconfiguratie.

Voordelen van driefasige systemen zijn onder meer een efficiëntere geleiding van grote hoeveelheden vermogen met minder bekabeling, minder trillingen in elektrische motoren en een vrijwel constante mechanische aandrijving. Driefasenmotoren leveren meer torque met minder pulsaties, wat resulteert in betere bedrijfszekerheid en minder onderhoud.

Toepassingen omvatten grote elektriciteitsnetten, transformatoren en vooral driefaserige Inductie- en synchrone motoren, evenals variabele snelheidsregelaars en industrieel elektrische installaties. Typische spanningen variëren per regio: in veel delen van Europa 230 V fase-tot-neutraal en 400 V lijn-tot-lijn, terwijl in delen van Noord-Amerika systemen optreden zoals 120/208 V of 277/480 V. Frequencies variëren doorgaans tussen 50 Hz en 60 Hz.