draagwerk

Draagwerk is het structurele systeem dat de belastingen van een constructie of machine draagt en overbrengt naar de fundering of naar andere steunpunten. Het vormt het skelet van een gebouw, brug of mechanische uitvoering en bepaalt voor een groot deel de sterkte, stijfheid en stabiliteit onder zowel statische als dynamische belastingen. In de bouw omvat draagwerk meestal kolommen, balken, liggers en de verbindingen daartussen; bij machines en apparaten verwijst draagwerk naar het frame of chassis dat onderdelen positioneert en fixeert tijdens werking.

Draagwerk kan bestaan uit verschillende materialen, zoals hout, staal, beton of composieten. De keuze hangt af van de verwachte belasting, uitvoeringsduur, kosten en gewenste prestaties. Veelvoorkomende bouwvormen zijn frames (vrijstaand of semi-vrijstaand), draagmuren en braced-frames die zijwaartse krachten opnemen. In prefab bouwwerken komen vaak modulaire frames voor. Een goed ontworpen draagwerk biedt voldoende trek- en drukkracht, voldoende stijfheid om doorbuiging te beperken, en stabiliteit tegen kantelen en trillingen.

Belangrijke aspecten bij draagwerk zijn de verbindingen en constructie van joints, onderhoud van materialen, brand- en weersbestendigheid en de aansluiting op funderingen. Regelgeving en bouwcodes stellen eisen aan sterkte, stijfheid, duurzaamheid en veiligheid. Het begrip wordt ook toegepast in werktuigbouwkunde en interieurmeubeltechniek waar het verwijst naar het frame dat componenten ondersteunt en positioneert.