draadschade

Draadschade is beschadiging aan elektrische geleiders of de isolatie van kabels en kabelsystemen, waardoor de elektrische eigenschappen kunnen verschuiven en risico's op storing, kortsluiting of gevaar ontstaan. Het begrip geldt zowel voor vaste kabelnetwerken als voor draadconstructies zoals staaldraad in hijs- en trektoepassingen.

Oorzaken zijn onder meer mechanische belasting (knikken, wrijving, het overschrijden van de juiste buigradius), veroudering en slijtage van isolatie, blootstelling aan vocht, chemicaliën of corrosie, en biomechanische schade door dieren of impact.

Gevolgen zijn onder meer verhoogde weerstand, lekkages, kortsluiting, brandgevaar en uitval van apparatuur of veiligheids- systemen. In kritische installaties kan draadschade de betrouwbaarheid en veiligheid van systemen ernstig beïnvloeden.

Detectie gebeurt door visuele inspectie en elektrische tests zoals isolatieweerstand (megger), continuïteitsmetingen, en, bij kabels en draadconstructies, thermografie en inspectie op gebroken draden. Regelmatige controle en naleving van normen dragen bij aan vroegtijdige opsporing.

Preventie omvat goed ontwerp en installatie: voldoende buigradius, beschermende omhulsels en kabelgoten, afdichting tegen vocht en agressieve stoffen, gebruik van geschikte materialen en tijdige vervanging van verouderde bekabeling. Ook onderhouds- en inspectieprogramma’s helpen verlies van isolatie en beschadigde draden vroegtijdig te signaleren.

Behandeling en reparatie bestaan uit het vervangen van beschadigde delen door gecertificeerde onderdelen. Voor staaldraadtrekkers of hijsinstallaties worden gebroken draden verwijderd en de draadconstructie hersteld volgens geldende normen, meestal door gecertificeerde vakmensen. Veiligheid en naleving staan hierbij centraal.