doelgeluidsklasse

Doelgeluidsklasse is een term uit de akoestiek en ruimtelijke planning die aangeeft welke geluidsniveaus als ontwerp- of beleidsdoel zijn vastgesteld voor een locatie, gebouwdeel of installatie. De klasse wordt gebruikt om eisen te formuleren voor geluidwering, bronreductie en omgevingsgeluid bij nieuwbouw, renovatie of infrastructuurprojecten. Doelgeluidsklassen kunnen kwalitatieve labels bevatten (bijvoorbeeld A, B, C) of concrete grenswaarden in decibel voor parameters zoals equivalent geluidniveau (LAeq), avond- en nachtniveaus (Lden, Lnight) of specifieke isolatie‑ en contactgeluidindices.

Het vaststellen van een doelgeluidsklasse gebeurt doorgaans door opdrachtgevers, ontwerpers of overheden op basis van gebruiksfuncties, gezondheidseisen, comfortdoelen en geldende nationale of lokale normen. In technische specificaties en bestekken worden doelgeluidsklassen opgenomen om prestaties tijdens ontwerp en uitvoering meetbaar te maken en toetsing mogelijk te maken. Ze spelen een rol in bestemmingsplannen, milieueffectrapportages en vergunningprocedures.

Doelgeluidsklassen zijn hulpmiddelen die ontwerp en regelgeving structureren, maar worden in de praktijk geïnterpreteerd in samenhang met geldende normen, methoden voor meting en beoordeling en lokale beleidskaders. Bij toepassing is het belangrijk duidelijk te beschrijven welke meetmethode en beoordelingsperiode gelden, en welke handhavings- of compensatiemaatregelen bij overschrijding volgen.