geluidniveau

Geluidniveau is een maat voor de luidheid of geluidsintensiteit op een bepaalde locatie en tijd. In de akoestiek wordt vaak onderscheid gemaakt tussen het geluidsdrukniveau en het gehoor-gerelateerde geluidsniveau; in de praktijk wordt meestal het geluidsdrukniveau uitgedrukt als een geluidsniveau op basis van de A-gewogen geluiddruk, aangeduid als dB(A). Het geluidniveau wordt gemeten in decibel, een logaritmische eenheid met als referentie 20 micro Pascal in lucht.

De meest gebruikte vorm van het geluidniveau is het geluidsdrukniveau dat door A-gewighting wordt aangepast om de gevoeligheid van het menselijk oor weer te geven. Andere gewichten, zoals C-gewighting, worden toegepast bij hoge geluidsdrukken. Decibel-schaal is relatief; vergeleken wordt een hoger geluidsniveau met meer geluidhinder. In milieumetingen komen ook regionale normen voor dag- en avondwaarden (bijvoorbeeld Lden of Ldn) voor, die rekening houden met tijdstippen en afwijkingen in gehoorperceptie.

Metingen en apparatuur: een geluidmeter, uitgerust met een microfoon, registreert het geluidsdrukniveau. Kalibratie en correcte positionering zijn vereist. Veelvoorkomende meetwaarden zijn Leq (L_Aeq) voor een representatief gemiddeld niveau over een tijdsinterval, Lmax en Lmin voor piekniveaus, en L50/L90 als indelingen in verdelingspercentages. Meetinstellingen zoals Fast of Slow tijdsweging en A- of C-gewighting bepalen de interpretatie.

Toepassingen en beleidskader: het geluidniveau is cruciaal bij milieuregulering, bouwkundige akoestiek en arbeidsomstandigheden. Internationale normen zoals IEC 61672 en ISO 1996-1/2 stellen eisen aan meetapparatuur en meetprocedures, terwijl nationale regelingen hinder door verkeer, industrie en bebouwing trajectmatig beheren.