dipoledipoolkrachten

Dipool-dipoolkrachten zijn intermoleculaire krachten die ontstaan door de electrostatische aantrekkingskracht tussen moleculen met een permanente dipool. Een polair molecuul heeft een gedeeltelijk positieve en een gedeeltelijk negatieve kant, waardoor het nabije molecuul de positieve kant zoekt en de negatieve kant aantrekt.

De krachten zijn orientatie-afhankelijk en nemen af met de afstand tussen de moleculen. Het energiegedrag is roughly ∝ μ1 μ2 / r^3, waarbij μ het dipoolmoment is en r de afstand tussen de moleculen is; de aantrekkingskracht wordt sterker wanneer de dipoolassen in de juiste richting staan. Deze interacties spelen vooral een rol in vloeistoffen en vaste stoffen waar polariteit aanwezig is.

Dipool-dipoolkrachten zijn een deel van de klassieke van der Waals-krachten. Ze bestaan naast dipool-induced-dipool en London-dispersiekrachten. Hydrogenbindingen vormen een speciale, sterkere vorm van dipool-dipoolinteractie wanneer waterstof is gebonden aan een zeer elektronegatieve atoom zoals zuurstof, stikstof of fluor; deze bindingen zijn aanzienlijk sterker dan gewone dipool-dipoolkrachten.

Toepassingen en verschijnselen: polariteit verhoogt vaak het kookpunt en de oplosbaarheid in polarere oplosmiddelen. Voorbeelden van polar molecules die dipool-dipoolkrachten ondervinden zijn water, ethanol, aceton en HCl. In zuivere en oplossingstoestanden dragen deze krachten bij aan structuur, viscositeit en mengbaarheid.

Samenvatting: dipool-dipoolkrachten zijn elektromagnetische aantrekkingen tussen permanente dipolen, afhankelijk van oriëntatie en afstand, en vormen samen met andere van der Waals-krachten een belangrijk deel van de inter moleculaire krachten in polaire stoffen.