deformeerimisel

Deformeerimisel is een term uit de materialenwetenschap en mechanische vormgeving die verwijst naar het proces waarbij een materiaal een blijvende vorm aanneemt door plastische vervorming. De vervorming blijft behouden nadat de externe belasting is verwijderd, in tegenstelling tot elastische vervorming.

Deformeerimisel vindt typisch plaats via verschillende vormgevingsprocessen, zoals walsen, extrusie, smeden, persen, buigen en trekken. Deze processen kunnen koud of heet plaatsvinden; koud vervormen vereist doorgaans hogere spanning, terwijl heet vormen de ductiliteit verhoogt en vaak rekristallisatie- of microstructurele veranderingen kan veroorzaken.

Bij vormgevingsprocessen spelen materiaal-eigenschappen zoals rekgrens, ductiliteit en hardheid een rol, evenals procesparameters zoals druk, temperatuur en vervormingssnelheid. De meeste voorspellingen van de vorming gebeuren met eindige-elementenmodellen en constitutieve wetten. Dergelijke analyses helpen bij ontwerp, procesoptimalisatie en kwaliteitscontrole.

Toepassingen van deformeerimisel zijn onder meer de productie van auto-onderdelen, verpakkingsmaterialen, constructieonderdelen en gereedschappen. Het doel is vaak een combinatie van gewenste vorm, sterkte, gewicht en kostenefficiëntie, terwijl residuele spanningen en vervormingsnauwkeurigheid onder controle blijven.

Veelvoorkomende aandachtspunten bij deformeerimisel zijn defecten zoals scheuren, wrinkling en krimpen, evenals onbedoelde rekristallisatie en anisotropie. Kwaliteitscontrole omvat materiaalanalyse, metingen van rek en spanning, en simulatie om te zorgen voor compacte en betrouwbare productkwaliteit. Zie ook: plastische vervorming, vervormingsprocessen, eindige-elementenanalyse.