continuïteitstesten

Continuïteitstesten is het proces om na te gaan of een systeem, component of proces een continue, ononderbroken werking garandeert onder bepaalde omstandigheden. Het wordt toegepast in verschillende domeinen, waaronder elektronische systemen, bouw- en mechanische installaties en bedrijfscontinuïteit (BC) en disaster recovery (DR). In de elektro- en elektronica-context verwijst continuïteitstest naar het controleren of een elektrische geleider of verbinding daadwerkelijk een elektrisch pad vormt tussen twee punten. Dit gebeurt met een continuïteitstestapparaat of multimeter; het apparaat geeft meestal een signaal of piep als er een verbinding is. Een lage weerstand (bijna nul ohm) duidt doorgaans op een goede verbinding, terwijl hoge weerstand of een open circuit op een fout wijst.

In de context van bedrijfscontinuïteit betreft continuïteitstesten onderbrekingen of storingen in bedrijfsprocessen en IT-infrastructuur; doel is om te verifiëren dat kritieke functies, systemen en data tijdig kunnen herstellen volgens vastgestelde RTO- en RPO-doelstellingen. Typische activiteiten zijn tabletop-oefeningen, gesimuleerde uitval, failover- en back-uptests, en tests van communicatie en afhankelijkheden. Resultaten worden gedocumenteerd, en eventuele hiaten worden opgevolgd met corrigerende maatregelen, herontwerp of aanvullende controles.

Veiligheidsoverwegingen spelen een belangrijke rol bij elektrische continuïteitstesten; tests moeten worden uitgevoerd volgens relevante normen en met inachtneming van installatie-eisen en persoonsveiligheid. De term dekt zowel hardware-technische controles als organisatorische evaluaties, afhankelijk van de context.