congestieindicatoren

Congestie-indicatoren zijn meetbare kenmerken die de mate en duur van congestie in een transportnetwerk kwantificeren. Ze worden gebruikt door verkeerskundigen en planners om prestaties te volgen, knelpunten te identificeren en beleid of infrastructuurmaatregelen te evalueren.

Typen indicatoren omvatten onder meer reistijd en snelheid: reistijdindex (TTI), waarmee de reistijd tijdens congestie zich verhoudt tot de vrije-flow reistijd; planningstijdindex (PTI) en bufferindex die de betrouwbaarheid van reizen meten; gemiddelde snelheid en de mate van snelheiddaling. Daarnaast tellen indicatoren de congestietijd en -duur: uren per dag met congestie, lengte van congestie op bottelpunten en het aantal knelpunten. Capaciteits- en benuttingsindicatoren zoals de volume-kapaciteitsratio (V/C) geven aan in hoeverre een weg zijn capaciteit benut; verkeersdoorstroming bij knelpunten is ook een relevante maat. Betrouwbaarheidsindicatoren zoals P95-reistijd en variabiliteit in reistijden geven aan hoe voorspelbaar reizen is. Wachtrijgerelateerde indicatoren meten de lengte en wachttijd bij kruispunten.

Data voor congestie-indicatoren komen uit vaste sensoren (bijv. lussen), GPS/probegegevens, reizigersonderzoeken en incidentengegevens. Een belangrijk toepassinggebied is prestatiebewaking en evaluatie van maatregelen zoals op korte termijn beheer, infrastructuuruitbreiding of congestie-pricing. Beperkingen zijn onder meer verschillen in definities van congestie, datakwaliteit en de representativiteit van metingen voor regionale netwerken.