collaboratie

Collaboratie is het proces waarbij twee of meer partijen gezamenlijk werken aan gemeenschappelijke doelen, met gedeelde middelen, kennis en risico's. Het begrip verwijst naar samenwerken over organisatorische grenzen heen en komt voor in diverse sectoren zoals het bedrijfsleven, de wetenschap, de overheid en de cultuursector. De term is afgeleid van het werkwoord collaboreren en stamt uit het Latijn collabōrāre, wat “samen werken” betekent.

Vormen van collaboratie zijn onder meer interorganisatorische samenwerking met governance en cofinanciering tussen bedrijven, non-profitorganisaties en overheden; publiek-private partnerschappen (PPP's); onderzoeks- en innovatiecollaboraties tussen universiteiten, bedrijven en onderzoeksinstellingen; en kruis-sectorale samenwerking gericht op maatschappelijke vragen zoals klimaat en gezondheid.

Voordelen van collaboratie zijn onder meer snellere innovatie, efficiënter gebruik van middelen, risicodeling en toegang tot complementaire expertise en markten.

Uitdagingen omvatten het ontwikkelen van duidelijke doelstellingen, vertrouwen tussen partijen, heldere afspraken over eigendom en gebruik van intellectueel eigendom, effectieve coördinatie, en afstemming van uiteenlopende cultures en werkwijzen. Governance-structuren zoals contracten, overeenkomsten, joint ventures en consortia worden ingezet om samenwerking te organiseren.

Historische connotaties: in historische context kan collaboratie een moreel beladen term zijn wanneer het verwijst naar samenwerking met bezetters of autoritaire regimes.

Zie ook: samenwerking, partnerschap.