citatiegegevens

Citatiegegevens zijn de gegevens die een bron identificeren en beschrijven in een verwijzing of citaat. Ze vormen de basis voor traceerbaarheid, verifiëring en koppeling van bronnen in onderzoek. In wetenschappelijke publicaties worden deze gegevens zorgvuldig vastgelegd zodat lezers en systemen de bron kunnen vinden.

De belangrijkste onderdelen van citatiegegevens zijn onder meer de auteur(s), titel, jaartal van publicatie en informatie over de publicatievorm. Voor artikelen omvat dit vaak de titel van het tijdschrift, volume, nummer en pagina's, en een DOI. Voor boeken bevat men uitgever, plaats van publicatie, editie en ISBN.

Identifiers spelen een centrale rol: DOI's, ISBN's en ISSN's maken bronnen uniek en persistent. URL's kunnen ook dienen als verwijzingspunt wanneer bronnen online beschikbaar zijn.

Citatiegegevens worden vastgelegd volgens metadata- en referentiestandaarden zoals Dublin Core, BibTeX, RIS en MARC. Organisaties zoals Crossref en ORCID leveren gegevenskoppelingen die auteurs, documenten en attributen verbinden, wat interoperabiliteit tussen systemen bevordert.

Het doel van nauwkeurige citatiegegevens is attribution — correcte toeschrijving van werk — en het verbeteren van de vindbaarheid en herbruikbaarheid van bronnen. Daarnaast maken ze bibliometrische analyses zoals citatieaantallen en netwerken mogelijk.

Kwaliteit en onderhoud zijn essentieel: fouten in titel, auteur of jaartal kunnen de traceerbaarheid ondermijnen. Periodieke controle en het gebruik van consistente referentiesystemen verminderen dit risico.

In praktijken zoals bibliotheken, tijdschriften en referentiesoftware vormen citatiegegevens de ruggengraat van referenties, indexering en koppeling van documenten.