boekverzameling

Boekverzameling verwijst naar het systematisch verzamelen, organiseren en bewaren van boeken. Nederlandse boekverzamelingen variëren van persoonlijke planningen tot academische catalogi, museumcollecties en bibliotheekbestanden. De term omvat ook digitale verzamelingen waarbij e‑boeken en digitale archieven worden beheerd via elektronische systemen.

In een privécontext kan een boekverzameling worden opgebouwd op basis van persoonlijke interesses, scholastische focus of het verzamelen van zeldzame kunstverzamelingen. Private bibliotheken worden vaak geïondereerd met een duidelijke classificatie, vaak volgens het Dewey Decimal System of het Library of Congress Classification.

Academische en onderzoeksinstituten hanteren boekverzamelingen voor curriculumondersteuning, interuniversitaire samenwerking en het bewaren van wetenschappelijke literatuur. Deze verzamelingen worden bij uitstek bedoeld voor de bevordering van onderzoek en kennisdeling. Zenderschapscollecties in museums dienen bovendien om de culturele geschiedenis van een regio of periode vast te leggen.

Historisch hebben boekverzamelingen een belangrijke rol gespeeld in de verspreiding van kennis. De bouw van openbare bibliotheken in de 19e eeuw, de 'open-air' diensten van de Bibliotheekstichting en de 20e-eeuwse amateurbibliotheken zijn voorbeelden van initiatieven die de toegankelijkheid van boeken vergrootten. In de digitale era worden online catalogi, inclusief WorldCat en nationale digitale archieven, steeds belangrijker voor het delen van informatie over boekverzamelingen.

Belangrijke principes die bij het beheren van boekverzamelingen worden gehanteerd zijn taxonomie, metadata, catalogi, conservation en investering in digitale transformatieprogramma’s. Deze principes zorgen voor de duurzaamheid, bruikbaarheid en het brede toegankelijke karakter van de verzamelde teksten.