Zekerheidscomponenten

Zekerheidscomponenten zijn onderdelen van een systeem die ontworpen zijn om bescherming te bieden tegen dreigingen en om beveiligingsdoelstellingen te waarborgen. Ze kunnen technisch, organisatorisch of fysiek van aard zijn en vormen samen met processen en beleidslijnen een beveiligingsarchitectuur.

Doel en principes: Het belangrijkste doel is risicovermindering door dreigingen te voorkomen, te detecteren en te reageren. Zekerheidscomponenten houden rekening met kenmerken zoals vertrouwelijkheid, integriteit, beschikbaarheid, authenticiteit en niet-ontkenning. Een gelaagde benadering, ook wel defense in depth genoemd, wordt vaak toegepast om veerkracht te vergroten.

Voorbeelden: Technische componenten omvatten encryptie, toegangscontrole (authenticatie en autorisatie), sleutelbeheer, veilige configuraties, fout- en logregistratie, monitoring en intrusion detection, back-ups en redundantie. Organisatorische componenten bestaan uit beveiligingsbeleid, risicomanagement, incidentrespons en trainingen. Fysieke componenten betreffen beveiligde gebouwen, sloten, CCTV, omgevingscontrole en de scheiding van taken.

Ontwerp en beheer: Zekerheidscomponenten worden geselecteerd op basis van een risicoanalyse en worden ontworpen, geïmplementeerd, getest en onderhouden volgens gevestigde normen en kaders (bijvoorbeeld ISO/IEC 27001, ISO/IEC 27002, NIST SP 800-53). Periodieke evaluatie en auditing zorgen voor compliance en voortdurende verbetering.

Relatie en werking: Ze maken deel uit van een groter beveiligingslandschap en moeten goed op elkaar aansluiten en in lijn zijn met bedrijfsprocessen, threat modeling en incidentrespons. De implementatie vereist afstemming tussen technische vereisten, operationele procedures en naleving van wettelijke en contractuele verplichtingen.