Verslaggevingstandaard

Verslaggevingstandaard is een verzamelterm voor de regels en principes die bepalen hoe organisaties financiële en niet-financiële informatie vastleggen, waarderen en presenteren in jaarverslagen en bijbehorende rapportages. Doel is de betrouwbaarheid, begrijpelijkheid en vergelijkbaarheid van de informatie te waarborgen voor investeerders, crediteuren en andere belanghebbenden.

Een verslaggevingstandaard behandelt onderwerpen zoals erkenning, waardering, presentatie en toelichting van posten in de balans en resultatenrekening, evenals vereisten voor aanvullende informatie over bestuur, risicobeoordeling en duurzaamheid. In de praktijk worden meerdere normen gehanteerd, afhankelijk van jurisdictie en type verslag, variërend van financiële tot niet-financiële rapportage.

Internationaal gezien zijn IFRS de bekendste standaarden voor financiële verslaggeving; daarnaast bestaan lokale en sectorale normen, zoals de Nederlandse RJ-standaarden (Richtlijnen voor de Jaarverslaggeving). Voor niet-financiële verslaggeving bestaan er standaarden zoals GRI, SASB en TCFD die organisaties gebruiken voor duurzaamheid.

Standaarden worden opgesteld door internationale en nationale standaardorganisaties, en worden regelmatig geactualiseerd. Aansluiting bij de juiste standaard bevordert vergelijkbaarheid en vertrouwen, maar kan ook kosten en complexiteit meebrengen, waardoor organisaties doorgaans de meest relevante set kiezen.