Vermogensinstellingen

Vermogensinstellingen is een Nederlandse term die wordt gebruikt om de configuraties, regels en instellingen rondom vermogen en activa te beschrijven. De samenstelling komt van vermogen (wealth of assets) en instellingen (institutions or settings) en fungeert als een overkoepelende, beschrijvende aanduiding in financiële, juridische en governance-contexten.

In de praktijk omvatten vermogensinstellingen juridische entiteiten en organisatorische regelingen die activa bezitten, beheren en overdragen. Voorbeelden zijn stichtingen, houdstermaatschappijen, trusts, familiebedrijven en familie- of vermogenskantoren, maar ook afspraken binnen families of organisaties over wie wat beslist, wie eigendom heeft en hoe opvolging geregeld wordt. Daarnaast vallen fiscale en regelgeving gerelateerde kaders onder vermogensinstellingen, zoals belastingplanning, vermogensbescherming en generatie-overdracht van rijkdom.

In estate planning en vermogensbeheer richt de focus van vermogensinstellingen zich op het waarborgen van liquiditeit, continuïteit en bescherming van vermogen, terwijl men rekening houdt met waarden, doelen en wensen van de familie of eigenaar. In het publieke beleid komt de term voor bij discussies over hoe belastingbeleid, erf- en schenkrechten en financiële regelgeving de opbouw en het behoud van vermogen beïnvloeden en hoe dit invloed heeft op de maatschappelijke verdeling van rijkdom.

Omdat vermogensinstellingen een descriptieve term is, varieert de exacte betekenis afhankelijk van context en jurisdictie. In de Nederlandse omgangstaal wordt het vaak gebruikt om de structurele aspecten van rijkdom aan te duiden, eerder dan een vaste categorie activa. Zie ook vermogensbeheer, estate planning, stichtingen, trusts en houdstermaatschappijen.