Verdunningsbeleid

Verdunningsbeleid is een term die in het Nederlands wordt gebruikt voor beleid of richtlijnen omtrent verdunning. Het beschrijft hoe, wanneer en in welke mate iets wordt verdund om gewenste concentraties, hoeveelheden of effecten te bereiken. De exacte betekenis is afhankelijk van de sector waarin het wordt toegepast.

In de zorg en farmacie verwijst verdunningsbeleid naar procedures voor het verdunnen van medicijnen en intraveneuze oplossingen. Dit omvat criteria voor verdunning, keuze van verdunningsvloeistoffen (bijv. fysiologische saline), berekeningsmethoden, stabiliteit en compatibiliteit, labeling en toediening. Veiligtigheid, foutpreventie en toezicht door zorgverleners en reglementaire instanties spelen een centrale rol. In Nederland worden dergelijke procedures vaak vastgelegd in naslagwerken, klinische richtlijnen en ziekenhuisbeleid.

In finance en bedrijfsleven betreft verdunningsbeleid beleid rond waardevermindering van bestaande aandeelhouders bij uitgifte van nieuwe aandelen. Doel is equity dilution te beheersen en eerlijkheid te waarborgen. Middelen kunnen zijn pre-emptive rights, rechten-emissies, anti-verwateringsclausels en heldere communicatie over prijsstelling en tijdshorizon. Regels en toezicht komen uit het ondernemingsrecht (het Nederlandse Burgerlijk Wetboek), beursregels en corporate governance-standaarden.

In andere contexten kan verdunningsbeleid betrekking hebben op milieu- of procesgerelateerde verdunning, bijvoorbeeld het beheer van verdunning van verontreinigingen in water of mengverhoudingen in industriële processen. Het algemene doel van verdunningsbeleid is om concentraties, effecten of belangen controleerbaar en veilig te houden.

Zie ook: verdunning, aandelenfinanciering, intraveneuze bereiding, farmacopoeie, corporate governance.