Venografie

Venografie, ook wel venografie of venogram genoemd, is een radiologisch onderzoek waarbij de aderen worden afgebeeld door middel van een radiopaak contrastmiddel. Het contrast wordt intraveneus of via een intraveneuze katheter ingebracht, waarna röntgenstraling wordt toegepast om de venen zichtbaar te maken. Het onderzoek kan gericht zijn op perifere aderen, centrale venensystemen of specifieke regio’s zoals het hoofd en de hals.

Indicaties voor venografie zijn onder meer de evaluatie van diepe veneuze trombose (DVT) wanneer niet-invasieve tests onbevredigende resultaten geven, de anatomie van het centrale veneuze stelsel voorafgaand aan operaties of procedures, en de beoordeling van veneuze obstructie of anomalieën. Ook kan het worden toegepast bij diagnose en planning bij veneuze aandoeningen zoals varices, malformaties of in de context van bepaalde neurologische aandoeningen waarbij de cerebrale venen in beeld moeten komen.

Techniek: bij venografie wordt via een veneuze toegang een katheter geplaatst en contrast ingebracht, meestal onder fluoroscopie. Digitale subtractie-angiografie kan worden toegepast om venografieën scherper te maken. In moderne klinische praktijk wordt venografie steeds vaker aangevuld of vervangen door minder invasieve modaliteiten zoals CT-venografie (CTV) of MR-venografie (MRV), die geen katheterisatie vereisen maar wel uitgebreide beeldinformatie leveren.

Veiligheid en beperkingen: venografie is invasief en brengt risico’s met zich mee zoals allergische reacties op contrastmiddel, nefrotoxiciteit bij nierinsufficiëntie, infectie en radiation dose. Het blijft echter een nuttig hulpmiddel bij diagnostiek en bij procedures waar gedetailleerde venusale anatomie nodig is.