Uitvoeringsparameters

Uitvoeringsparameters zijn waarden die bepalen hoe een taak, programma of proces wordt uitgevoerd. Ze beïnvloeden het gedrag tijdens runtime en vormen geen onderdeel van de bedrijfslogica zelf.

Ze komen voor in softwareapplicaties, batchverwerking en workflow- of orkestratiesystemen. Ze kunnen worden meegegeven via commandoregelargumenten, configuratiebestanden, omgevingsvariabelen of API-aanroepen. Door uitvoeringstijden, resourcegebruik en procedurele stappen te parameteriseren wordt uitvoering flexibeler en beter reproduceerbaar.

Voorbeelden zijn geheugenlimieten, timeouts, paden naar invoer- en uitvoerbestanden, logniveau, retries en maximale paralleliteit. In workflows kunnen parameters per stap worden doorgegeven; in container- of cloudomgevingen spreken men vaak van containerargumenten of omgevingsvariabelen. Het gebruik van uitvoeringsparameters maakt het mogelijk om dezelfde software of workflow in verschillende omgevingen te laten draaien zonder codewijzigingen.

Doel is om gedrag aan te passen zonder veranderingen in de code, wat reproduceerbaarheid, flexibiliteit en schaalbaarheid bevordert. Goed uitgevoerd parameterbeheer vereist duidelijke documentatie, standaardwaarden, validatie en versiebeheer, evenals beveiligingsmaatregelen zoals inputvalidatie en het vermijden van het lekken van gevoelige gegevens in logs. Governance rond uitvoeringsparameters omvat beleid, auditing en tooling die consistent beheer en beveiligde omgang met parameters mogelijk maken, zeker bij CI/CD en gedistribueerde systemen.