Termijnkoersen

Termijnkoersen, ook wel forward prices genoemd, zijn de prijzen die today afgesproken worden voor levering en betaling van een goed, valuta of financieel instrument op een toekomstige datum. Ze worden gebruikt voor een brede groep activa, waaronder grondstoffen, valuta en sommige financiële instrumenten. Het belangrijkste verschil met de huidige prijs, de spotprijs, is dat termijnkoersen toekomstige prijsschommelingen afdekken en zodoende prijsschommelingen tussen nu en levering verminderen.

Het bepalen van termijnkoersen berust op het principe van arbitrage: de forward price moet zodanig zijn dat er geen risicoloze winst mogelijk is door direct op spot te kopen en tegelijkertijd een forward te verkopen. De termijnkoers hangt af van de huidige spotprijs en de kosten die nodig zijn om het goed gedurende de termijn te dragen tot levering. Hierbij spelen factoren mee zoals rente, opslag- en verzekeringskosten, en eventuele opbrengsten uit het houden van het asset (convenience yield). In eenvoudige vormen kan de verhouding worden weergegeven als F ≈ S0 × (1 + r)^T; in continue vorm F = S0 × e^{(r + carry - yield)T}, waarbij r de risicovrije rente is en carry en yield de draag- en gebruikskosten respectievelijk vertegenwoordigen.

Termijnkoersen kunnen via twee hoofdtypes voorkomen: forward contracts, die OTC en maatwerk zijn, met mogelijk tegenpartijrisico en minder liquiditeit; en futures, die gestandaardiseerd zijn en op een beurs worden verhandeld met dagelijkse markering en marginering, wat het kredietrisico verlaagt maar minder maatwerk biedt.

Toepassingen omvatten hedging van prijsschommelingen door producenten en afnemers, evenals speculatieve inzet door handelaren. Belangrijke factoren die termijnkoersen beïnvloeden zijn rente-, opslag- en verzekeringskosten, storage/ontvangingskosten, convergeert naar de verwachte toekomstige spotprijs en eventuele convenience yield.