Scriptbeperkingen

Scriptbeperkingen is een term die verwijst naar regels en technische maatregelen die bepalen wanneer en hoe scripts in een informatiesysteem mogen worden uitgevoerd. Het doel is doorgaans beveiliging, stabiliteit en naleving van governance- en privacy-eisen. Toepassingsgebieden omvatten webbrowsers, kantoorsoftware, servers en automatiseringsomgevingen, maar ook besturingssystemen en cloudplatformen.

In webomgevingen bestaan scriptbeperkingen onder meer uit Content Security Policy (CSP), sandboxing en dezelfde oorsprong (same-origin) beleid. CSP bepaalt welke scripts geladen mogen worden, terwijl sandbox-omgevingen de functies van een pagina beperken. Het blokkeren van inline scripts en het beperken van dynamische evaluatie zijn veelvoorkomende maatregelen om cross-site scripting te voorkomen.

In kantoor- en documentbehandelingsomgevingen beschermen macrobeveiliging en digitale ondertekening. Office-omgevingen bieden verschillende niveaus van macro-beveiliging, waarbij mogelijk alle macro's uitgeschakeld zijn of alleen digitaal ondertekende macro's zijn toegestaan. Ook in open source kantorenuites kunnen vergelijkbare beveiligingsopties bestaan.

Op systeembeheer- en serversniveau bepalen uitvoeringbeleid en beperkte rechten welke scripts mogen draaien. Voorbeelden zijn PowerShell Execution Policies (bijv. Restricted, RemoteSigned), sandboxing en mogelijkheden tot containerisatie. Beperkingen kunnen ook voortkomen uit beveiligingsprofielen van het besturingssysteem (zoals AppArmor of SELinux) die scriptactiviteiten controleren en beperken.

Mechanismen die scriptbeperkingen ondersteunen zijn onder meer code-signing, whitelisting/blacklisting, runtime sandboxing en contractering via notarization of certificering. De invoering van scriptbeperkingen verhoogt de beveiliging, maar kan tegelijk de flexibiliteit en gebruiksvriendelijkheid verminderen. Effectief beheer vereist duidelijke beleidslijnen, regelmatige audits en draagvlak onder gebruikers en ontwikkelaars.