containerisatie

Containerisatie is een vorm van software-virtualisatie op besturingssysteemniveau waarbij een applicatie en al haar afhankelijkheden worden verpakt in een container die op een gedeelde host-kernel draait. De container biedt isolatie van processen, bestanden en netwerk, waardoor dezelfde software over verschillende omgevingen consistent kan draaien.

Een container wordt uitgevoerd door een container runtime, zoals Docker of containerd. De inhoud van een container wordt vastgelegd in een beeld (image); beelden kunnen worden opgebouwd met scripts en opgeslagen in registries. Beelden volgen vaak Open Container Initiative (OCI) of Docker-standaarden en zijn opgebouwd uit lagen die efficiënt kunnen worden hergebruikt.

Containers delen de kernel van de host en zijn daarom lichter en starten sneller op dan volledig geïsoleerde virtuele machines. Dit maakt fenomenen zoals microservices en schaalbare deployment mogelijk, met gedeelde resource-allocatie en betere throughput. Nadelen zijn onder meer complexiteit rond beveiliging, netwerkconfiguratie en persistente opslag, en de noodzaak om controles en governance te handhaven in grotere omgevingen.

Voor het beheer en de orkestratie van meerdere containers worden systemen zoals Kubernetes, Docker Swarm of Apache Mesos gebruikt. Portabiliteit tussen aanbieders op basis van standaarden zoals OCI en containerregistries vergroot de flexibiliteit in cloud-native toepassingen en CI/CD-pijplijnen.